begin | introductie | fotos | links
 
 
terug

Wulaia
on 01/04/2005

Het eiland is zo groot en Puerto Williams zo klein. Ik ben net terug van een vierdaagse wandeltocht naar het zuidwesten van het eiland. Het is werkelijk geniaal de andere zijde van het eiland te zien en uit te kijken op het grote niets (zuid) en Cordillera Darwin (west). Ik ging samen met Murielle, Evelien en Aasta, we begonnen rustig, eerste dag drie uur, tweede dag, met harde patagonische wind, vijf uur + twee uur extra omdat we op het laatst het pad waren kwijtgeraakt en afdaalde door bos en struikgewas dat steeds dichter werd. Maar we kwamen er wel: Wulaia.

We konden slapen in het grote ex-radio station, dat verlaten in de baai van Wulaia staat. Een van de ruimtes is in de loop van de tijd door passerende toeristen voorzien van handigheden, dus we konden goed warm stoken en koken, en er waren zelfs de kaarsen die we vergeten waren. Het idee was vanuit Wulaia een dag zonder rugzak een berg op te lopen, maar er waren sneeuwbuien en we raakten het pad kwijt, dus hebben niet het ultieme uitzicht gekregen.

Laatste dag was lang: hele terugweg in een keer. De route was afwisselend, deels zijn er paden, deels moet je je weg zien te ploeteren door hoog struikgewas en zompig gebied, geholpen door markeringen, en soms moet je op open terrein gewoon richting houden, en hopen later weer een teken terug te vinden. Dankzij Denis, mijn bijna-buur, die ons een goede beschrijving had gegeven, zijn we niet vaker uit de route geraakt.

Voordat op Wulaia een militair radiostation werd geplaatst, woonde er een Kroatische familie, op zoek naar goud, daarvoor was het een gebied waar alleen Yaghanen leefden. Het was het thuis van de stam van Jemmy Button, die hier door Darwin en Fitzroy werd teruggebracht in januari 1833, nadat hij een jaar in Engeland had doorgebracht. De Yaghanen in de regio werden door Darwin omschreven als "the most abject and miserable creatures I any where beheld". De beschaving die de Engelsen wilden brengen kwam niet echt over: de kleren werden verscheurd en de stof gelijk verdeeld. Jemmy Button werd niet het lichtende voorbeeld, maar paste zich gelijk aan aan zijn stam. Later, nadat een groep missionarissen tussen twee vechtende stammen waren verzeild geraakt en om waren gekomen, werd Jemmy Button als leider van een van de stammen opnieuw versleept, dit maal naar de Falkland eilanden om voor het gerecht te komen en uiteindelijk vrijgesproken te worden.

Genoeg toen: het nu. Ik ga volgende week nog naar Lago Windhond, ook al kan het erg koud zijn, en over twee weken neem ik de zodiak naar Argentinie. Na veel bellen, faxen en mailen heb ik eindelijk mijn ticket veranderd. Ik ben terug voor Koninginnedag! Feest dus 29e in Utrecht, 30e in Rotterdam. Ik bereid me vast voor op een zware cultuurschok, van dit rustige eiland naar voor een paar dagen naar Buenos Aires, Santiago en dan New York.



 
Reacties:
Stef van Dongen op 02/04/2005
Hee Chris! We zullen je een warm welkom geven. Wat zijn die maanden voorbij gevlogen. Super hoor. Hoop je snel weer te zien. Groetjes, Stef


Geef een reactie:

Naam:
Reactie:

 



Berichten