Dit is een chronologische weergave van de mailtjes die ik gedurende mijn reis naar meerdere mensen heb gestuurd. Ik hoop hiermee iets meer verhaal te geven, maar heb niet de moeite genomen een echt digitaal plakboek te maken. Natuurlijk is er veel meer gebeurd en kan ik veel meer vertellen over mijn impressies, maar niet hier. Alle mailtjes zijn in rap tempo geschreven, let dus niet op de taal en stijl, maar slechts op de inhoud. Lees ze!




(31-07 16h24)

Hoi mensen thuis en op reis,

Raar om weg te zijn en mailtjes uit Nederland, Nicaragua en Albanie te lezen. Maar goed, voor hen die dit weer daar lezen, of god mag weten waar ook ter wereld zijn, hier een mailtje uit Riga.
Ik had zeker niet verwacht hier terecht te komen. Tot mijn schaamte moet ik bekennen dat dat ook iets te maken heeft met de veronderstelling dat Riga in Estland zou liggen. Maar goed, ik schrijf nu toch echt vanuit Letland.

Mijn vertrek uit Nederland voelde raar. Ik hoefde niet weg, had met iemand iets afgesproken, wist zaterdagavond nog niet eens hoe laat ik zondag weg zou gaan. 
Gekozen voor de snelle manier: een directe trein naar Berlijn. In deze mooie stad een beetje het gevoel van thuiskomen. Echt een stad waar ik heerlijk in zou kunnen wonen. 
Vanaf daar de nachttrein naar Warschau. Helaas was er geen douanebeambte die met mijn paspoort in zijn hand opmerkte dat ik jarig was. De aansluitende trein naar Litouwen had een vertraging, maar het informatiesysteem van de Poolse spoorwegen was niet zo goed dit over te kunnen brengen op de zenuwachtige reizigers op het perron.
In deze twijfel mijn reisgenoot voor die dag ontmoet: een Kroatische filosofiestudent, op weg naar Kaunas. Goede gesprekken mee gehad, ook over de situatie in Kroatie, die veel benauwender is dan ik dacht. 

Vilnius. Mooie, plezierige stad, waarvan ik alleen het oude centrum heb gezien. Een deel moet je overdag mijden vanwege de te grote stroom toeristen, maar 's avonds nemen de jongeren van de stad alle heerlijke hangplaatsen in en komt een heerlijke zomeravondsfeer over de stad.
De stad heeft veel geweldige steegjes en binnenplaatsen. Ik houd Vooral van de meer vervallen gedeeltes, die vooral aan de rand van het oude gebied zijn. 
Hier heb ik ook een Rus opgepikt, die me Vilnius wel wilde laten zien voor een paar biertjes. Zo veel leuke mensen ontmoet, zowel bekenden van hem van de straat als onbekenden die als tolk moesten fungeren. 
Na een paar uur heb ik hem met moeite weer van me af weten te schudden. 

Na ruim twee dagen Vilnius vond ik het genoeg en trok naar Riga. Deze stad heeft me nog niet echt overtuigd. Een beetje de saaie doodsheid van Wenen, vermengd met een maffia achtige rijkdom en veel cafes met een foute sfeer. 
Geld wisselen kon 's ochtends vroeg alleen maar bij nachtclubs en juweliers. Maar misschien kan ik mijn mening nog wel bijstellen.

Nu nog 5 minuten om geadresseerden samen te stellen, dan vlieg ik weer Riga in. Ik ga eten bij een van de goede, goedkope Hare Krishna restaurants!

Morgenavond vertrek ik naar St. Petersburg, daar zal ik zeker ook nog mailen.

Groeten, 


Chris


(03-08 18h12)


In de trein van Riga naar St.Petersburg kwam ik Andre tegen, een jongen uit
Leipzig die ook gaat beginnen met Russisch.
Met hem ben ik al twee dagen door deze ongelooflijke stad aan het zwerven:
het is groots.
We werden op het treinstation opgehaald en naar ons onderkomen gebracht: een
sovjetflat met uitzicht op andere sovjetflats en op de Baltische zee!
Het strand is slechts een paar honderd meter van ons vandaan. Gelukkig dicht
bij metrostation, het is een kilometer of 10 uit het centrum.
De eerste dag in Petersburg bracht al bijna teveel aan ervaringen. De
grootsheid (6baanswegen), de sovjetgebouwen, de schitterende gebouwen in het
centrum, de aardige, gevaarlijke, opdringerige, vriendelijke, arme, rijke en
zeer Russische mensen en veel meer.
Vandaag hebben we veel metrostations gezien en zijn we de Nevski prospect
afgelopen. Vanavond weer met bier aan de Neva!

Later meer, tijd is op. Volgende keer gaa mailen vast handiger.

Groet,

Chris 



(07-08 17h34)

Na een paar dagen van computerloosheid neem ik weer de tijd om wat te schrijven. Raar om dat in het nederlands te doen na dagen van alleen engels, russisch en duits.
Mijn eerste twee dagen in St.Petersburg heb ik doorgebracht met Andre en rustig de tijd genomen om te wennen aan de grootsheid van de stad.
Mijn onderkomen is gezellig en brak: in een echte sovjetflat deel ik een kamer met Ante, een aardige zeer blonde Fin. Met mijn directe buren (een italiaan en een fransman, die champagne heeft meegenomen om vanavond op te drinken) delen we een smerige keuken en een minieme WC en badkamer. Na de eerste dagen alleen heet of koud water kon ik gisteren ineens mengen. Ik hoop dat deze verbetering blijvend is. Het taalinstituut heeft 8 verdiepingen van de flat: iedere avond is er wel een feest op een verdieping.

Maandagochtend begon hard met een test, waarvan het resultaat uitmaakte in welke klas je terechtkwam. Ik wist vrij weinig.
Het inschrijven en wachten op de uitslag was onze eerste ervaring met de russische cultuur: het hoeft allemaal niet zo snel.
Dinsdag waren de eerste colleges. Ik ben qua taalbeheersing zeker de minst gevorderde van mijn groep. Ik kan kiezen om een groep naar beneden te schuiven, maar hoop me aan de rest op te trekken. Het is alleen een slecht gevoel om de (Russisch sprekende) docent als enige niet te begrijpen. Ik hoop dat ik in vier weken veel kan leren.

Met de medestudenten is het erg gezellig: de Italianen en Spanjaarden vormen bijna gesloten groepen met leuke uitzonderingen. Ik ga nu vooral om met Duitsers, Finnen en een Australiaan. Het is zeer vermoeiend om naast de vele impressies van de stad en de start van het studeren ook veel nieuwe mensen te leren kennen, te feesten en uit te gaan, maar het is zeer de moeite waard. In ieder geval ben ik nu minder bezig met toerist spelen: dat doe ik in de laatste twee weken wel.

De eeuwigheid dat ik hier nu al ben zal zich nog verveelvoudigen. Ik zal jullie op de hoogte houden van het hier.
Maar nu val ik echt in slaap achter deze computer. Ik ben gisteren uitgeweest naar een zeer foute russische disco. Vervoer in St.Petersburg is zeer ideaal, bijna iedere auto wil als taxi fungeren. Je hebt wel een auto nodig, want deze stad is zo debiel groot. Met zijn vijven gingen we in een lada heen. Deze tocht was al aardig spannend omdat de auto uiteenvalneigingen had. De schade bleef echter beperkt tot een wegvliegende ruitenwisser. De bar waar we eigenlijk heenwilde bleek niet te bestaan, dus met een volgende taxi naar de Nevski prospect, om daar in een gratis dancing terecht te komen. Vooral voor niet-Nederlanders is het heel bijzonder dat de bruggen over de Neva 's nachts opengaan. Voor mij vooral heerlijk om aan de oever te zitten, te praten en te genieten. Naar huis ging pas toen de bruggen weer sloten: 5 uur. Vandaar misschien een zekere moeheid die in dit mailtje doorklinkt.

Ik laat nog van me horen!

Chris



(09-08 20h58)

Hoi mensen. Nog even iets vanuit deze geniale stad in de tijd dat ik Netscape download om mijn mail te kunnen lezen.
Gisternacht heb ik voor de eerste keer van mijn leven losgegaan op elektro: twee hele goede DJ's daaiden in een geniale, knusse ondergronds ex-bunker zeer dansbare electro.
Twas super, zeker om dan onder de grond vandaan te komen en te zien dat het licht is. (om 7h30). Bizar.
Ik ben daarvoor nog naar Marinskii geweest, een heel slecht klassiek ballet gezien. Remember Romeo en Juliet: ik moet even huilen. Dansers die gaan acteren zijn nog veeel erger.
Het begin was al belachelijk: niet alleen in acteerprestaties, maar ook in aankleding leek het geheel op een zeer goedkope pornofilm.



EWigenlijk zou ik beter meer ttijd besteden aan leren, maar ook de gezelligheid is wel erg aanlokkelijk. Vandaag heb ik heel relaxed met Andre in de stad besteed, morgen hoop ik Marije te zien en eindelijk weer Nederlands te mogen spreken!

Wegens (grote) financiele tekorten kun je er vrij zeker van zijn dat ik in september weer in Utrecht ben. Misschien ga ik wel terug via helsinki en met een boot.


Later meer!

Groet,

Chris

PS het enige jammere hier is het weer: graad of 18 met veel regen .Vandaag een plu gekocht: made in Italy for Russian climate


(18-08 17h58)

Hallo mensen,

Ik neem eens de tijd om te mailen. Lijkt dit te veel, dan mag je na de opmerking "alles goed" doorlezen naar de laatste alinea. Maar je hebt vakantie?

Het is onmogelijk deze grootse stad in een mailbare tekst te beschrijven. Te groot, te veel te zien, te anders.
Daarbij komt nog dat ik alleen in e eerste week al voldoende anekdotisch materiaal heb verzameld om het komende jaar jullie bij iedere gelegenheid op mijn warrige manier een stukje beeld van deze vakantie te kunnen geven.
Maar toch mail ik.

St. Petersburg is op zijn minst groot opgezet. In de Sovjetwijk waar woon (onverwacht met uitzicht op zee) lijken de straten vijfbaanssnelwegen, maar dan erg slecht onderhouden en zonder belijning.
De gebouwen erlangs zijn grote, maar mooie vrijstaande flats. De straten zijn rustig met slechts enkele auto's. Op straat valt het op dat in Petersburg alle mannen lelijk zijn, maar er veel mooie vrouwen te zien zijn.

In het centrum van zijn vooral gebouwen die neergezet zijn ter weerspiegeling van de macht van Peter de Grote en gebouwen die, zoals de Hermitage, zijn gebouwd voor de Catherinas en aanverwanten.
Daarbij komen nog de voor touristen zo interessante grote kerken en standbeelden. In dit decor probeert de Rus zijn geld te verdienen. Het straatbeeld wordt bepaald door de vele kioskjes, marktjes en verkopers. Iedereen verkoopt slechts een soort produkt. De oude vrouwtjes die twaalf uur per ag bloemen verkopen en de man van de kiosk met de pleisters moeten toch genoeg verdien om in jun onderhoud te voorzien. De extreme vorm van detailhandel lijkt slechts te bestaan om zoveel mogelijk mensen een beetje geld te kunnen laten verdienen.
Echte werkverschaffing vind je bij het openbaar vervoer: in ieder tram, trollybus en bus komt iemand naar je toe om je een kaartje te verkopen. Met een beetje geluk stapt ook nog een controleur op om te contoleren of je inderdaad je kaartje nog kunt vinden.

Het OV in deze stad is perfect. Het reizen met de metro is bijzonder, beginnend met het ruisen van de roltrappen gedurende de twee mintuen naar beneden. De metro is zeer onaards, de geluiden zijn schitterend. Sommige stations zijn opgezet als paleizen van het volk, met alle socialistische bombarie.
Als 's nachts het standaardvervoer stilvalt moet je je toevlucht nemen tot de 'illegale' taxi. Dit is praktisch iedere auto op de weg, die je in een relatief korte tijd voor enkele euros thuisbrengt. Het mooiste hieraan is dat je zo in een lada onder de lada's kunt rijden.

Petersburg stinkt, maar eromheen zijn vele mooie parken met paleizen van tsaren en enkele interessante steden, zoals Novgorod, Pskov en natuurlijk Moskou. Naar de eerste ben ik al geweest, een van de volgende wil ik komend weekend bezoeken. In Moskou zal ik alleen meer drukte vinden.

Mijn alibi om hier te zijn is natuurlijk de studie van de taal. Dat gaat nog niet zo hard. Ik ben er zeker van dat ik veel leer, maar ik zou nog veel meer leren als ik buiten de 20 uur per week nog veel uur zelf zou besteden.
Maar het is te gezellig, er is te veel feest, er zijn te veel leuke clubs en er is te veel te zien om overdag danwel 's avonds meer te leren.
Misschien dat mijn dagen nu de stad en de mensen niet meer zo nieuw zijn iets gestructureerder worden. Waarschijnlijk niet.

Het leren zet ik dus thuis maar voort, want ik wil zeker beter Russisch leren spreken en de mogelijkheid hebben om door Rusland te riezne en al die supermooie en bijzondere plaatsen te zien waar ik me dankzij mijn Lonely Planet nu al op kan verheugen.

Thuis komen doe ik, want mijn geld is heel erg op. Waarschijnlijk zal ik begin september met de trein naar Helsinki gaan, om vanaf daar de boot naar Stockholm te komen en hopelijk de rest naar huis te liften, met een van te voren geregelde lift.

Misschien lees je nog van me in de komende twee weken, anders spreek ik je later weer in Nederland.


Geniet van je zomer (die in Nederland beter weer brengt dan dit herfstige hier)


Groeten, liefs, knuffels, (wat je maar wilt)


Chris


(19-08 20h27)

Jawel, weer online op zoek naar een hostel in Moskou, want Andre en ik gaan daar volgend weekend heen!

Vandaag een heerlijke dag gehad: de zon scheen en we hebben heel dem iddag op een eiland met alleen park rondgebracht. En dan kan ik gelijk nog wat kernwoorden geven van zaken die ik nog niet genoemd had: uitgaan altijd tot in de morgen, want bruggen zijn tussen 2 en 5 open. Petersburg is groot, maar begin de kleine plaatsen te vinden: vegetarische eetcafe's, geweldige clubs, lekkere (maar toch grote) parken. Ook weet ik een manier om gratis zonder lang wachten de Hermitage in kan, wat ik de komende weken toch nog minstens twee keer zal doen. Tot slot zal Moskou Petersburg deels wegvagen: ouder, belangrijker, drukker (iedere dag 9 miljoen mensen met de metro). En mijn Nederlands zakt weg: geen andere Nederlanders, dus alleen Engels, Russisch en Duits.

Met dezelfde afsluiteing als verleden maal.

Groet,

Chris 


(25-08 20h10)

Snelle update: Moskou was zeer bijzonder, meer een standaard grote stad dan Petersburg, maar met de ocnstante aanwezigheid van de geest van Stalin. Overal zijn tekenen van de grootshei van het communisme. De zeven wolkenkrabbers (Stalins zusters) zijn wehast angstaanjagend indrukwekkend. Meer over Moskou als ik thuis ben. Morgen krijg ik een CD-rom met foto's van Andre. Dit zijn ook mijn foto's, omdat we altijd samen zijn geweest. Ik hoop ze snel online te zetten.

Ik kreeg net mail van Julia (nederlandssprekend uit Pskov van 2 jaar terug), ik ga haar nu bellen en hopelijk deze week naar Pskov.

Als het lukt ga ik met Andre terug met de boot van Helsinki naar Rostock. Ik heb al een gratis overnachtingsplaats in Helsinki van iemand hier.

Als ik terug ben komen nogf veel meer woorden!

Tot snel!

Chris

en bedankt voor al jullie mailtjes en alles!!!!!!!!!!!!!!!!!
Ik heb/neem geen tijd om ze te beantowoorden, komt latrewr weer.




(26-08 20h47)

Hoi allen,

Foto's staan online op www.zuur.net/fotos1.zip en fotos2.zip.
Dit zijn de fotos van Andre, maar ik ben vrijwel constant met hem opgetrokken, dus het zijn ook mijn foto's. Geniet ervan.

DOnderdag ga ik naar Pskov om Julia op te zoeken, zaterdagochtend ben ik terug in deze schitterde stad Petersburg, waar ik 's avonds zal vertrekken naar Helsinki. 2 september vaar ik af naar Rostock, 3 september 8h30 kom ik aan.
Samen uit, samen thuis dus met Andre. En de rest is treinen, dus ben waarschijnljik 17h42 of 18h36 in Utrecht.

Ik blijf nog even genieten van dit mooie Rusland!

Tot snel,

Chris



(30-08 11h51)

Pskov met Julia was goed, lekker rustig, alles weer teruggezien en een hele mooie Mariahemelvaart-mis in een klooster speciaal daaraan gewijd meegemaakt.

Nu ga ik nog even naar de Hermitage, 20h00 vertrek ik goedkoop naar Helsinki, 3 september 11h00 in Rostock (anders dan ik eerder dacht) en waarschijnlijk 20h42 in Utrecht.

Tot volgende week!

Chris



(later toegevoegd voor volledigheid)

Toen we in om 4h00 Helsinki aankwamen, waren we doodmoe. In de bus hadden we niet geslapen, de (afscheids)week ervoor was ook zeer vermoeiend. Om 5h00 ging het station open en konden we onze bagage kwijt, om 6h00 konden we de eerste koffie krijgen. Extreem duur, maar met euro's! Om 7h00 gingen de wc's open en een uur later besloten we dat ergens wel een open cafe te vinden moest zijn. We zeiden de sympathieke Zweed waarmee we in de bus hadden gezeten goodbye en zochten rond.

Helaas was onze zoektocht vruchteloos, zelfs de McDonalds was dicht. We moesten een plaats vinden om warm te zitten (of beter: te liggen!). Het OV met een dagkaart was een goede optie. Dus brachten we een paar uur in een ringtram door, waarna we uiteindelijk zijn uitgestapt in het mooiste gedeelte van Helsinki, de haven. Voor de rest was Helsinki zeer suf, of lag dat aan onze gemoedstoestand? Na even rondlopen besloten we een bios in te duiken om weg te kunnen dutten. Toen was het eindelijk bijna zes uur, de tijd waarop we met Antti (bekend van Petersburg) hadden afgesproken.

Hier begon het leven goed te worden: met een roeibootje gingen we naar een mooi groen eiland, met daarop slechts tien huisjes. Zijn familie had voor een week beschikking over zo'n liefelijk huisje. Nadat we het eiland hadden verkend en uitgezien hadden op de wijdse zee met veel meer van dit soort eilandjes, konden we aan tafel. Zelfgevangen vis en zelfverzamelde paddestoelen, met een ontzettend lekkere witte wijn en gesprekken over reizen en landen. Na het eten zijn Andre, Antti en ik met een roeiboot het water op gegaan om de heldere sterrenhemel te zien. Schoon en fris werden we in de sauna naast het huis, afgewisseld met een duik in het koude water. Heerlijk! Onder genot van onze wodka bleven we tot 3h30 in gesprek. Nooit gedacht dat het zo'n lange dag zou worden.

De dag erna hebben we slechts geslapen op een ander eiland, koffie gedronken op een uitzichtpunt van de stad en op de studentenkamer van Antti geluisterd naar Portishead. Om 11h00 vertrokken we met een grote boot naar Rostock. De reis duurde 25 uur, bij in het inchecken werd ik al gek van de Duitse bejaarden, maar gelukkig waren deze op het schip te vermijden door gewoon naar het dek te gaan. De avond daar ook doorgebracht met twee flessen wijn uit de Tax-Free-Shop van het schip. In de ochtend sprak ik twee mensen aan voor een lift. Het waren twee aardige net afgestudeerde onderwijzers, die me met hun nieuwe Micra naar Munster hebben gebracht. Toen was ik welhaast weer in Nederland, een nogal dubbel gevoel. Jammer maar goed. Of niet. Maar toch.


Volgend jaar terug?

Je hoort nog!

Chris

- Terug naar de intro -